Kubuś Puchatek, czyli dlaczego warto czytać dzieciom
autorem artykułu jest Ola Kowalska
Wiele jest osób kochających małego, puchatego misia zwanego Kubusiem Puchatkiem. Niektórzy z nich nie wiedzą jednak, że zakochali się nie w prawdziwym Misiu o Małym Rozumku, lecz w jego wersji uwspółcześnionej, disneyowskiej. Kto z nas pamięta jeszcze jego
pierwowzór?
Mimo drobnych podobieństw między misiem z książek z lat 20. a tym z lat 90. w wersji Disneya, w gruncie rzeczy ciężko jest niekiedy stwierdzić, że to jedna i ta sama postać. Prawdziwi miłośnicy Kubusia niezbyt chętnie patrzą na kolorową wersję misia. W pamięci mają czarno-białe ilustracje Ernesta H. Sheparda i wersja disneyowska budzi ich niesmak.
Początkowo był to bowiem miś potargany, o lekko wypłowiałym futerku, nie mający nic wspólnego z pełną optymizmu postacią, jaką zrobiła z niego wytwórnia Disneya. Dziś jednak w filmach, książkach i grach królują właśnie takie żółte, optymistyczne i najedzone , mimo że w kuźni disneyowskiej powstała także wersja klasyczna Kubusia.
W wersji oryginalnej Kubuś jest stworzeniem bardziej refleksyjnym, zadumanym, bardziej prawdziwym, a nie nasyconym miodem żarłoczkiem. Również i inne postacie w wersji książkowej są w widoczny sposób skromniejsze, niepozorne – obdarzone pewną dozą lęku, strachliwe (Prosiaczek), ze skłonnościami do depresji i malkontenctwa (Kłapouchy). Dlaczego?
Nowe postacie nastawione są w oczywisty sposób na zysk. Mają się wszystkim podobać, trafiać do masowej publiczności, tryskać radością. Pierwotnie miały się podobać tylko jednej osobie, synowi Ernesta H. Sheparda, Krzysiowi. Funkcję swoją w pełnym stopniu postacie spełniają, bo dzięki nim Disney co roku zarabia 1 mld dolarów, czyli więcej niż na Myszce Miki i ferajnie.
Uproszczenie z jakim mamy w tym przypadku do czynienia nie dotyczy tylko Kubusia Puchatka i jego przyjaciół. Także bohaterowie innych książek mają np. w filmach spłaszczone psychiki, wyidealizowane lub przerysowane wnętrza. Oczywiście mówimy tutaj o bajkach dla dzieci, ale i dzieciom coś się od twórców bajek należy. I one same, jeśli dotrą do wersji pierwotnej oglądanych przez siebie opowieści są w stanie rozpoznać swego rodzaju oszustwo, jakim karmi ich Disney.
Puchatek i działania marketingowe Disneya to świetny przykład, dlaczego dzieciom warto czytać książki. Zwłaszcza w ich oryginalnej wersji. Trafia do nich bardziej wartościowa treść, mówiąc językiem marketingowców – lepszy produkt, nie pozbawione duszy .
–
Artykuł pochodzi z serwisu
szukano:
Related posts:
- Dlaczego warto się dokształcać? Dlaczego warto się dokształcać? autorem artykułu jest Serhij Petryczenko Wiedza zdobyta dzięki wykształceniu staje się potęgą wtedy tylko, jeśli zostanie użyta do realizacji dokładnie określonego celu. Tylko mając określony cel......
Ja kocham prawdziwego Kubusia. Książki Milne są jedyne w swoim rodzaju i nic ich nie zastąpi. W dzisiejszych czasach jedynie taka kontynuacja jak „Powrót do Stumilowego lasu” mnie nie razi. A Disney i jego trójwymiarowe, kreskówkowe wersje Puchatka to dla mnie przesada, przecież te bajki nie oddają nic z prawdziwego misia o małym rozumku.